Los van alle ellende in de reisbranche biedt de virusramp ondernemers alle tijd om na te denken over hun toekomst. Je kunt je de vraag stellen of je manier van werken anders, misschien beter moet. Zat je misschien vastgeroest in een patroon dat voor verbetering vatbaar is, maar had je het te druk om dat te doorbreken? Ook branche breed is dat het geval.

Op de schop

De coronaramp heeft namelijk aangetoond dat de nog jonge Wet op de Reisovereenkomst nu al op de schop moet. De reisagent en ZRA worden door hun maatwerk in een touroperatorrol geforceerd met – zo blijkt nu – teveel onverzekerde risico’s. Ook voor de ‘oude’ touroperators blijken rampen van coronaformaat eigenlijk niet te weerstaan. Als dan ook nog eens verzekeraars tijdens de crisis hun dekkingsvoorwaarden wijzigen, is het hek van de dam. Hoe zijn grote risico’s wel te dekken?

Garantieoverleg

Het lijkt me in dat kader zinvol als de ANVR met de Stichting Garantiefonds Reisgelden, Calamiteitenfonds, de VvKR en andere garantiefondsen en garantieverzekeraars aan tafel gaat om alle verzekeringen en garantstellingen voor reisorganisatoren en de reisretail tegen het licht te houden aan de hand van de coronaervaringen. Samen met deskundigen zou je toch moeten kunnen komen tot een alles dekkend en toch nog betaalbaar garantiestelsel voor de reisbranche met een publieksheffing, waarbij ook de (financiële) relaties en risico’s met buitenlandse partners (DMC’s) betrokken worden.

Vergeten drama

De relatie met DMC’s en accommodaties in het buitenland is nu in coronatijd een vergeten drama. Gespecialiseerde touroperators van verre rondreizen betaalden veelal vooruit aan hun partners en zien nu geen kans dat geld terug te krijgen, maar moeten wel klanten op grond van de reisvoorwaarden hun reissom terugbetalen of een voucher voor dat bedrag uitschrijven. Dat is natuurlijk een ramp die het voorbestaan van menige specialist in gevaar heeft gebracht. Wie weet daar een oplossing voor?

jan@lokhoff.nl

Author

Write A Comment