Een fors bezette werkgroep van de ANVR heeft de afgelopen maanden de financiële structuren in de reisbranche tegen het licht gehouden en in een gedegen tussenrapportage een aanzet gegeven tot herziening daarvan, mede vanwege de onmogelijke en risicovolle pakketreizen-wetgeving en opvang van een pandemie.

Grote uitdaging is nu om vanuit de inventarisatie van mogelijkheden tot werkbare keuzes te komen die breed door de branche worden gedragen. Dat zal nog wel wat voeten in de aarde hebben, want de belangen en consequenties zijn per type onderneming nogal verschillend. Ook de rol van marktleider TUI en eventuele steun van de overheid zullen keuzes en aanbevelingen van de werkgroep gaan beïnvloeden.

Wat betreft de problematiek constateert de werkgroep dat de onvermijdelijke periode tussen boeken/(aan)betalen en seizoensgebonden reizen, fundamenteel anders is dan in andere sectoren. Het betekent tevens dat liquiditeiten in de reisbranche enorm fluctueren, maar de reisbranche ook enorm kwetsbaar maakt indien tussentijds de situatie zich wijzigt. De garanties die men moet geven op grond van de Europese Richtlijn Pakketreizen zijn vergaand. De werkgroep constateert dat de reisbranche gewend is aan onzekerheden bij één of meer bestemmingen, maar langdurig de hele wereld op slot, is echt fundamenteel anders, waarbij de oorzaak niet in de structuur van de branche zelf ligt.

De coronacrisis legde zwakheden in het systeem van de reisbranche bloot. De werkgroep noemt de vergaande eisen uit de Richtlijn Pakketreizen, de hoge kosten voor de kleurwijzigingen van bestemmingen, maar ook de sterke onderlinge afhankelijkheid en de afhankelijkheid van toeleveranciers.

Aanpassingen van de Europese Package Travel Directive zijn dringend nodig. Ook wil de werkgroep met de wetgever kijken maar mogelijkheden voor risico’s waarvoor de reisorganisatoren wel voor aansprakelijk kunnen worden gesteld, maar die onverzekerbaar zijn. Denk hierbij – naast pandemieën – ook aan faillissementen bij airlines.

De werkgroep adviseert te kijken naar verbeteringen in het bestaande (financiële) traject tussen reisagent en organisator. Bijvoorbeeld door betere controle op jaarcijfers, aanscherpen en gebruiken van kernratio’s, het aanscherpen van de SEPA-incasso en ook kan de SIM-module van Fadiro nader worden bezien. Zelfs zou kunnen worden gekeken naar een garantiefonds reisgelden retail waarbij een touroperator garanties krijgt bij financieel onvermogen van zijn reisagent.

Veelbelovend acht de werkgroep een tweede weg: de betaling via een derdengeldplatform. Door SGR is hiervoor een Reisbetaalplatform ontwikkeld. De klant betaalt hierbij via het platform waarbij gelden vlak voor vertrek worden doorbetaald aan reisorganisatoren. Bijkomend voordeel is dat reisorganisatoren kunnen volstaan met een veel lagere bankgarantie.

Een derde mogelijkheid om de onderlinge financiële risico’s te beperken is het overgaan naar directbilling/directe incasso. De werkgroep heeft hierbij de voordelen maar ook de nadelen voor reisagenten en touroperators op een rij gezet. Belangrijke beperkingen zijn de hogere bankgarantie die reisorganisatoren moeten stellen richting SGR. Voor het sturen van nota’s moet de organisator beschikken over klantgegevens. Voor veel reisagenten is dit weer een ‘showstopper’.

In de werkgroep is voorts geconstateerd dat de ANVR model-agentuurvoorwaarden uit 2018 moeten worden geactualiseerd. Een werkgroepje is hiermee inmiddels mee begonnen.

De tussenrapportage vind je hier.

jan@lokhoff.nl

Reacties? Graag. Wel met vermelding van de volledige naam. Anonieme reacties worden verwijderd.

Author

1 Comment

  1. Er wordt in bovenstaand artikel met geen woord gerept over de efficiëntie van direct billing. Iets waar iedereen zijn voordeel bij heeft, de TO, de RA maar ook niet te vergeten de klant, het vermindert drastisch het aantal onnodige processen, waar van alles fout kan gaan en voorkomt situaties zoals we hebben meegemaakt. Als, zoals eerder geschreven is, er zo’n goede en unieke vertrouwensrelatie is tussen TO en RA, waarom is dit dan een showstopper!
    Kan alleen maar vaststellen dat de twee andere oplossingen het naar mijn mening onnodig complex maken en voor nog meer financieel gedoe zorgt.
    De discussie over klantgegevens is al meerdere malen gevoerd. Het is naïef om te denken dat dezelfde klantgegevens niet bij meerdere reisbedrijven al bekend zijn. Men kan hier ook de voordelen van zien en bv zoals samen een reclame campagne opzetten en de kosten daarvan delen.
    Ik wens iedereen veel wijsheid bij het nemen van een beslissing.

Write A Comment