Het is alweer september. Hoe kort is het niet geleden dat 2020 een topjaar beloofde te worden, zelfs stukken beter dan 2019? Euforie alom. Hoe snel is niet alles veranderd toen dat griepje in China uitwaaierde naar Noord-Italië? Wie dacht toen niet dat corona wel zal ‘overwaaien’? Als reisbranche zijn we wel wat gewend, elke rampspoed wordt snel overwonnen. De langst durende – de Golfoorlog in 1991 – zorgde zelfs nog voor een topjaar door een weggevallen onrendabel voorseizoen.

Corona is anders. Het virus legde de reiswereld snel helemaal plat. Maar niet het werk. Repatriatie, annuleringen, omboekingen, voucherkwesties, agressieve clientèle, bijna non-stop sinds de ellende in maart begon, draaide iedereen vaak overuren om bergen werk te verzetten. Je werd er depri van. Het normaal gesproken zo kenmerkende creatieve opportunisme verdween. Wat wil je met een achterstand in omzet van meer dan 90 procent? Blijf dan maar eens lachen.

Extra hard

De klap kwam in de retail extra hard aan, want ze zat net tot in de nek in de modus van de verkoop van samengestelde reizen, waardoor de verantwoordelijkheden van een touroperator als een molensteen om diezelfde nek kwamen te hangen. Met dank aan de nieuwe wet op de reisovereenkomst in 2018.

Zonder financiële steun van de overheid was de boel ineen geklapt. Maar het water komt tot aan ieders lippen. Zonder ophef en niet het nieuws halend, vlogen er noodgedwongen al honderden medewerkers uit. Ik noem dat het ‘stille ontslag’. Tenzing Travel was het eerste opzienbarende slachtoffer. Corona was de druppel voor het financieel kwetsbare bedrijf van Hans de Wilde, die 2020 zag als het jaar voor krachtdadige verbetering van zijn positie. Jammer dat deze retail touroperator het loodje legde, hoewel juist de agentenverkoop in de felle verre reizen concurrentie minimale, eigenlijk te krappe marges veroorzaakte.

Er staan ons nog duizenden ontslagen te wachten. Bij grote bedrijven als TUI, KLM-groep, Schiphol, Amsterdamse hoofdkantoor van Booking.com en de doorgaans ‘stille’ ontslaggolf bij kleine en middelgrote bedrijven.

Ook 2021?

Terug naar het begin. We leven in september en voor je het weet is 2020 voorbij en zullen we spreken over het grootste rampjaar in de geschiedenis van de reisbranche. Als de onzekerheden bij de consument niet worden weggenomen (vaccin of medicijn), de pandemie niet wereldwijd (helemaal) van het toneel verdwijnt, wordt ook 2021 een verschrikkelijk jaar, want eens houdt de overheidssteun op. Veel leed nu al onder zelfstandige reisadviseurs die bij de steunmaatregelen buiten de boot vallen.

DRTU

Opmerkelijkste nieuws van de afgelopen tijd vond ik de oprichting van de retailclub Dutch Retail Travel United. Ik heb nog meegemaakt dat de ANVR zich in 1989 omvormde tot een federatie met onder die paraplu zelfstandige verenigingen voor reisorganisatoren (VRO) en reisagenten (VRA). In 2007 werd dat teruggedraaid naar een enkele vereniging ten koste van invloed bij de retail.

Duidelijk is dat de retail (reisbureaus, zelfstandige reisadviseurs en OTA’s) met de DRTU een fors grotere invloed op het branchebeleid binnen en buiten de ANVR om opeist. Daarvoor is een ANVR-agentencommissie zonder eigen agenda en verdere autonomie binnen de brancheclub niet genoeg gebleken.

Ik ben heel benieuwd wat het eerste gesprek dezer dagen met de ANVR op dat punt gaat opleveren.

Laten we maar aannemen dat ze eruit komen, want er is meer dan ooit werk aan de winkel. Corona heeft meerdere knuppels in het hoenderhok gegooid. Ook op andere niveaus wordt gewerkt en gedacht aan grote veranderingen in het tijdperk na corona. Ik hou je op de hoogte en ondertussen hopen we allemaal op een sneltest, medicijn of vaccin. Alle drie is ook goed…

jan@lokhoff.nl

Author

1 Comment

Write A Comment