Worstelend met mijn gedachten begin ik aan deze blog. De wereld staat weer eens in brand, er is voor de zoveelste keer weer coronapaniek. Ik ben bang voor de nabije toekomst. Moet ik mijn pessimisme delen, of geforceerd optimistisch gaan schrijven. Ik zou dat laatste niets liever doen voor mijn lezers, jullie een hart onder de riem steken, maar ik krijg het niet opgetikt.

Ik begrijp de emoties en woede van Harco van Uden in zijn post op LinkedIn, doorgrond de vertwijfelde onmacht in een tweet van Frank Oostdam en pink een traantje weg als ik lees dat Krista van Nes van de Travel Club uit Burgh Haamstede na lang wikken en wegen het bijltje er bij neer gooit. Ze is murw geslagen door dat klote virus en ze is niet de enige.

Eerder zagen we op Facebook hoe good old Kees Kooijmans zijn reisbureau Travel Slide op Rotterdam The Hague Airport leegruimde. Hij stopt ermee. Wie hem volgt op Facebook weet hoe lang hij al worstelt met zijn toekomst en ook hoe hij toch nog kansen ziet voor nieuwe presentaties van hotels en rondreizen dankzij geavanceerde camera’s. Hij hoopt bij zijn koepel The Travel Club emplooi te vinden voor een nieuwe (specialistische) rondreis tool. Dat vlot alleen niet erg.

Het zijn zomaar een paar voorbeelden van hoe onze mooie reisbranche geteisterd wordt en dreun na dreun te verwerken krijgt. De nieuwe variant uit Zuid-Afrika woekert al in ons land en om ons heen. Regeringen slaan op tilt, alle nuances verdwijnen weer van het toneel, grenzen worden gesloten, vluchten verboden en quarantaine berichten rond gelande passagiers op Schiphol zijn dodelijk voor het vakantiegevoel, dat een paar weken geleden weer helemaal terug leek te zijn. Ook ik keek uit naar mijn boosterprik om helemaal veilig te kunnen reizen. Nu trap ik toch weer op de rem.

Omikrons verschijning gooit alles compleet overhoop. Zijn komst lijkt in Europa wel omarmd als extra argument om de teugels weer aan te scherpen. Ook de reisbureaus moeten om vijf uur dicht, maar dat maakt niet uit, want er komt toch geen klant naar de winkel.

Een hart onder de riem is er zeker ook nodig voor durfondernemers. Een greep. Ik denk dan aan Erik van der Waard die met zijn Internoord naar vijf winkels groeit, ook aan TUI dat een vijftiental nieuwe reisbureaus opent en Marc van Deursen van Prijsvrij dat de ene na de andere D-reizen winkel heropent.

Natuurlijk hoop ik dat omikron uiteindelijk een ongevaarlijk ‘fakevirus’ blijkt te zijn, maar vooral dat de overheid eindelijk gaat inzien dat de reisbranche met alle nieuwe heisa weer knalhart getroffen wordt en met specifieke steun over de brug komt, ook voor de 1-voordeur reisbedrijven.

Mijn vorige blog sloot ik af met ‘waar gaan we naartoe?’. Als ik heel eerlijk ben: geen idee…

jan@lokhoff.nl

Reacties? Graag. Wel met vermelding van de volledige naam. Anonieme reacties worden verwijderd.

Author

Write A Comment