Netto pricing, of commissie loze prijzen. Dat zou een ommezwaai ontketenen in de financiële huishouding van de reisbranche en dan vooral in de relatie tussen touroperator en reisretail. In de uitvoerige tussenrapportage van de financiële werkgroep van de ANVR geen woord hierover gelezen, terwijl er toch risico’s mee worden gemeden en werk wordt bespaard.

Reisbureaus, ZRA’s en OTA’s schrikken waarschijnlijk van een toekomst waarin zij qua verdiensten hun eigen broek moeten ophouden. En als je een party hebt met een reissom van tienduizenden euro’s en daarmee dus duizenden euro’s aan commissie opstrijkt, hoe kan je dat bedrag in hemelsnaam direct bij de klant in rekening brengen. Die ziet je aankomen… Je bent dan ‘veroordeeld’ tot uurtje-factuurtje.

In andere sectoren is die ommezwaai al verleden tijd. In de luchtvaart worden vrijwel geen commissies meer betaald, hoogstens bonussen bij interessante omzetten. Zakenreisbureaus zijn gewend die extra’s ten gunste te laten komen van de klant en factureren aan de hand van de gewerkte uren. Dientengevolge is hun boekhouding wat dat betreft heel transparant en worden goede afspraken gemaakt. Wie sjoemelt wordt aan de hoogste boom opgehangen, vraag maar aan ATPI dat in de fout ging met het tonen van nepfacturen aan grote klanten (ministeries) in Den Haag om bonusinkomsten van airlines te verbloemen.

In de wereld van hypotheekbemiddelaars en verzekeraars zijn jaren geleden ook fundamenteel commissiestructuren op last van de overheid veranderd. Ik ben nu betrokken bij een hypotheekaanvraag. Of er achter de schermen nog bonussen worden afgetikt, weet ik niet, maar commissiebetalingen zijn in die wereld begraven. Hypotheekadviseurs vragen nu bemiddelingstarieven van tussen de 2.300 en 3.100 euro per case. Ook als het gaat om een bedrag van ‘slechts’ 100.000 euro, wat neerkomt op een verdienpercentage 2, 3 procent. Dat is ongeveer evenveel als zij vroeger bij een bank of verzekeraar opstreken.

Een fors deel van de reisretail zal netto pricing een zorg zijn, omdat zij uitsluitend of vooral eigen samengestelde reizen verkopen en op grond daarvan een eigen marge kunnen bepalen, die in de meeste gevallen uit zicht blijft bij de consument. Er zijn gespecialiseerde productaanbieders en touroperators die hun afnemers daarvoor zelfs een tool aanbieden. Die werkt in de praktijk tot grote tevredenheid. Voordeel is ook wel dat bij de retail direct bij boekingen de kassa rinkelt.

Wie als retailer voornamelijk pakketreizen of luxe vakanties van touroperators verkoopt, zal zeker niet staan te juichen als netto pricing wordt ingevoerd. Die leidt ongetwijfeld tot aanzienlijke daling van inkomsten en de vrees zal zijn dat er met hun hogere prijs vruchteloos geconcurreerd moet worden met diezelfde touroperators. Daartegenover staat dat werken voor een (vaste) fee per party meer geld oplevert dan nu bij de verkoop van ‘plofkip’ vakanties tegen absurd lage prijzen, terwijl ook de commissiepercentages alleen maar dalen.

jan@lokhoff.nl

Reacties? Graag. Wel met vermelding van de volledige naam. Anonieme reacties worden verwijderd.

Author

1 Comment

  1. Op een ander platform heb ik al eerder gepleit voor commissie-loze reizen, waarbij ik alvast een voorschot nam op de toekomstige relatie tussen reisagent en touroperator: “…tegen touroperators zou ik zeggen: houd de commissie maar in je zak en doe er iets leuks mee. Studiereizen en trainingen voor bloggers en reisspecialisten beschikbaar stellen bijvoorbeeld. De rest mag je houden.”
    Het heeft even geduurd na het afschaffen van commissies door de luchtvaart, maar op een gegeven moment moeten pakketreizen daar ook aan geloven. En het gaat echt gebeuren. Een paar jaar hooguit nog.

Write A Comment