Het is bar en boos hoe negatief de reisbranche in het nieuws acteert. Voorop natuurlijk de daverende dreun van de val van D-reizen, gevolgd door de melding van Reiswerk over het verlies van een kwart van alle banen in de reissector in 2020. Dat is dus nog vóór het bankroet van D-reizen (ruim 1.100 reisprofessionals op straat) en niet meegeteld zijn de vele honderden ZRA’s en kleinschalige reisondernemers die (tijdelijk) zijn gestopt.

Niet alleen de overheid negeert de kleintjes, ook Reiswerk doet dat. Dat klopte aan bij reisorganisaties met meer dan tien werknemers. Daarvan zegt 90 procent mensen te hebben ontslagen. Vooral personeel met een tijdelijk contract en jonge werknemers werden hiervan de dupe. Logischerwijs zijn de advies- en verkoopafdelingen zijn het hardst getroffen. Bijna de helft van de jonge medewerkers (onder de 25 jaar) verloor zijn of haar baan. De instroom van nieuwe medewerkers is eveneens fors gedaald, met 55 procent.

Demotiverend

Stageplekken voor studenten van de toeristische opleidingen zijn er al lange tijd ook niet. Samen met de negatieve publiciteit zal dat heel demotiverend zijn om voor een reisopleiding te kiezen. Door de vele ontslagen verdwijnt er heel veel kennis en ervaring uit de reisbranche, als straks de scholen te weinig nieuwe instroom leveren, ontstaat er een (groot) probleem.

Switch naar ZRA?

Als D-reizen definitief van het toneel zou verdwijnen komt er ruim 500 miljoen euro aan retailomzet ‘vrij’ voor de overlevende OTA’s, reisbureaus en ZRA’s wanneer de markt weer hersteld is. Als dat laatste snel gaat gebeuren, biedt dat ex-D-reizen medewerkers misschien de kans om zich als ZRA te vestigen om de rol van local hero van de gesloten vakantiewinkel over te nemen. Te hopen is dat het UWV daar met enige coulance qua financiële zekerheid in relatie tot de WW-uitkering naar kijkt en de gedupeerden hun vak kunnen blijven uitoefenen.

Veel zal afhangen of we komende zomer weer op vakantie naar het buitenland mogen, met name naar mediterrane bestemmingen. Dan nog halen bedrijven maar een schamele 30 tot 50 procent van hun omzet in vergelijking met 2019. Voor intredende ZRA’s is dat ook geen feest. Als de zomervakanties niet kunnen, vreest de ANVR bij monde van voorzitter Frank Oostdam een golf van faillissementen. ‘Na een tweede mislukte zomer is het klaar.’

Merknaam in de boedel?

Wat D-reizen betreft lijkt mij gezien alle ontwikkelingen de kans groot dat er vooral, of alleen maar, belangstelling zal zijn om de merknaam uit de boedel te kopen om te gebruiken door een (nieuwe) online speler. Al hoor ik van verschillende kanten berichten dat die naam geen deel uitmaakt van de boedel en eigendom is van een andere BV. Als die switch recentelijk, na de management buy out plaatsvond, zal de curator daar ongetwijfeld bezwaar tegen aantekenen en de ‘switch’ juridisch aanvechten.

Intussen zal er ongetwijfeld een gevecht ontstaan rond de regels voor de leningen van het Voucherfonds. De SGR beslist in die strijd tussen touroperators en reisagenten over de rechtmatigheid van retailvouchers. D-reizen verloor als eerste en waarschijnlijk niet als laatste, de dominostenen vallen om richting touroperators. Van de ANVR is niet te verwachten dat die zich inzet in Den Haag voor een wijziging van de regels voor toewijzing, aansluitend bij de gebruikelijke gedragsregels. De vraag is voor wie de brancheorganisatie feitelijk optreedt.

Gezien de grote onvrede onder retailers is het antwoord op die vraag wel duidelijk. Je kunt daarbij aantekenen dat de retail het vasthouden van reissommen al lang had moeten ‘legaliseren’ via de officiële (ANVR) kanalen. Bilaterale afspraken, of oogluikende acceptaties, hadden officieel vastgelegd moeten worden. Daar had voor moeten gevochten. Nu zie je dat de overheid, de rechter en consument er helemaal niks van begrijpen.

jan@lokhoff.nl





Author

Write A Comment