Ik noem eigenaar John Fentener van Vlissingen van BCD Travel toch wel een icoon in de reiswereld, in ieder geval van de tak business travel, waarin hij een absolute wereldspeler is. Met geld en visie heeft hij zijn reisimperium via reeksen van overnames tot die grootte gebracht. ‘Het rijgen van kralen’ noemt de 81-jarige reismiljardair zijn groeiroute via acquisities met voor corona een omzet van bijna 30 miljard euro.

Los van dit fenomenale ondernemersresultaat, voelt hij zich niet te groot met privé geld ook te investeren in kleine Nederlandse ondernemingen. Aandelen in SolFly en Airtrade noem ik als voorbeeld. Hij is ook niet te groot om zijn clientèle in deze crisistijd om financiële support te vragen door de oude servicefees weer te betalen. Met succes en misschien wel een voorbeeld om na te volgen.

Ik heb overigens een speciale relatie met deze reistycoon. Toen ik nog jaarlijks met Reisrevue en later TravMagazine op het podium van het Reisgala de Reismanager van het Jaar lauwerde, was de uitverkiezing van John een speciale aflevering. Mijn jury onder voorzitterschap van Ed van Thijn (toen oud-minister, ex-burgemeester van Amsterdam en vigerend voorzitter van de ANVR) verwachtte elk jaar een nominatie van meerdere kandidaten ter beoordeling. Ik presenteerde de BCD-voorman echter als enige, zoals ik eerder ook deed met Joop ter Haar als eigenaar van Oad. Ik noemde dat een ‘enkelvoudige’ nominatie en kwam er onder groot protest mee weg (Ed terecht: ‘Wat hebben wij te jureren?’). Ik vond het echter not done zo’n kandidaat in de buitencategorie als John in een competitie te manoeuvreren.

Ik las dit weekend een interview met John in het magazine ‘Zakenreis’ en stuitte op twee opmerkelijk uitspraken, die ik je graag onder de aandacht breng. Ook al omdat het blad in mijn lezerskring nauwelijks gelezen zal worden.

‘Zijn er nog nieuwe plannen voor de toekomst?’, vraagt hoofdredacteur Manuschka Hundepool. Het antwoord:

‘Wij hadden vóór corona al een studie laten maken om een divisie voor ‘luxe reizen’ op te richten. Wij bedienen ongeveer 25 procent van de Fortune 500-bedrijven, dat is typisch een publiek dat belangstelling heeft voor wat meer luxe tijdens hun vakantiereizen. Het project ligt nu even stil, maar het is een kwestie van groen licht geven en de juiste partijen vinden om over te nemen. Londen en New York zijn daarvoor bij uitstek geschikte markten. Als we voor luxe reizen een aparte divisie opzetten, zal deze vermoedelijk onder Meetings & Events vallen. Voor het opzetten van zo’n nieuwe divisie nemen wij twee à drie jaar de tijd op het goed op te tuigen, want we willen niet struikelen. De relatie met een klant die 200 miljoen euro uitgeeft aan zakelijk reizen, wil je niet verknoeien omdat zijn familievakantie niet goed was geregeld.’

Heel verrassend was het antwoord op de vraag of BCD Travel het vol houdt zonder inkomsten vanwege het nieuwe transactie fee model.

‘Nee. Daarom hebben wij afgelopen voorjaar klanten opgebeld om dit te bespreken. Verschillende zijn ons financieel tegemoetgekomen, omdat ze begrijpen dat het voor hun ook goed is om ‘het apparaat’ draaiende te houden. Bij de crisis van 9/11 hebben we dat eveneens gedaan. Zo’n 60 procent heeft toen van september tot einde jaar de oude fees betaald, om als partners de crisis door te komen. Bij een klant van een paar honderd miljoen dollar zit een flink aantal van onze medewerkers op zo’n account. Wij investeren in kennis over de klant en in technologie om hem zo goed mogelijk van dienst te zijn. Het lijkt me fair dat daar een vaste basisvergoeding tegenover staat, ongeacht het aantal transacties.’

Zou dat een idee zijn om na te volgen? Elke klant betaalt aan het begin van het jaar een basisfee per pax van elke (toekomstige) vakantie of zakenreis. Onhaalbaar? Niet te snel oordelen, som eerst al je vaste servicewaarden maar eens op. Je kunt ook presenteren als een vooruitbetaling van de reserveringskosten van de boekingen.

Voorbeeld uit een andere sector. Ik laat mijn haar knippen door een kapper met een kleine eenmanszaak. Die vraagt mij na de lockdown om vijf knipbeurten vooruit te betalen. Geen probleem, toch?

jan@lokhoff.nl

Author

2 Comments

  1. Erik van der Waard Antwoorden

    grote probleem en bezwaar is echter dat deze extra toeslagen via een gratis incasso bureau (lees reisagent) maar eenzijdig de zakken (aan)vult….

  2. Hans Tattersall Antwoorden

    Ben het met Erik eens, en de vijver waar Fentener in vist zit vol Koi’s van 25+miljoen Yen
    Als je werkt in het speelveld van Fortune 500 en flink moet investeren om die molen draaiende te houden, is een bijdrage van 10K zakgeld .

    Onze vijver zit vol met guppies en af en toe een betaalbare goudkarper. Hier valt weinig eer te behalen als het gaat om voorfinancieren.
    Naast de voucher problematiek zou dit echt een brevet van onvermogen zijn voor de reisbranche.
    De gemiddelde Nederlander wil niet voor bank spelen, voor zijn kapper, pedicure, schoonheidsspecialiste, personal coach en reisadviseur cq touroperator.

    Het is nu pompen of verzuipen tot alles onder controle is.
    Sterkte allemaal

Write A Comment