Wie Elske Doets heeft aangehoord als forumlid op het Travel Congress geloofde zijn oren niet. Zij runt het vroegere Jan Doets van haar vader, alias Mr America, die zij in 2001 opvolgde. Met zowat alles wat ze in de forumdiscussie te berde bracht, bevuilde de ex-Zakenvrouw van het Jaar haar eigen nest. Vliegen over de grote plas naar Noord-Amerika met een ticket van 200 euro vindt zij not done. Vliegen sowieso eigenlijk niet. Ze acteert als een imker die niet van bijen houdt, laat staan honing lekker vindt.

Ik las toevallig een post op LinkedIn van toeristisch marketeer en PR-man (Zapper Group) Christian Clerx (als hobby ook zoutmaker in Bruinisse), die het hypocriete gedrag van Doets attaqueerde. Clerx ziet het scherp. Ik wil een paar alinea’s met je delen, want zijn kritiek is uit mijn hart gegrepen.

Eigenlijk is de vroegere Mrs Canada tegen vliegreizen.
Clerx: Volgens mevrouw Elske Doets is reizen een voorrecht, een voorrecht voor de elite blijkbaar… Volgens haar is onze tijd als reiziger op; we moeten massaal achter de geraniums gaan zitten of een rondje lopen over de hei. En mevrouw Doets? Oh die zit voor haar business in de “business” op 1A weer in het vliegtuig naar de States. Snap je het nog? Nee, dat dacht ik al. Maar mevrouw Doets, die is naar mijn idee al langer van het padje af.

Ze is hardvochtig tegen lage ticketprijzen en pro duurzaamheid. Toch verkoopt zij ze.
Clerx: Maar duurzaamheid bij mevrouw Doets gaat in haar voorbeeld niet verder dan een vliegticket van 200 (ex tax) euro en hoe ze met lede ogen aanziet hoe het geboekt wordt. Dan denk ik: “Daar sta je toch zelf ook bij? Zeg dan: Beste klant, u kunt ook voor andere meer duurzame airlines kiezen of verkoop dat ticket van 200 euro niet als het zo’n pijn doet.

Tot slot adviseert Clerx: Het gaat er wat mij betreft om hoe we met elkaar op een respectvolle manier voor het milieu verder kunnen bouwen aan de toegevoegde waarde van toerisme. Als voor mevrouw Doets op 1A tijdens een businesstrip weer een fles van haar favoriete merk wordt open geplopt, kan ze daar misschien ook over nadenken. Dat brengt niet alleen haar, maar ook de branche een stuk verder. Zijn hele verhaal is hier te lezen.

Ik zal geen oproep doen om Elske Doets te cancellen. Pa Jan zal zijn dochter aan het roer van zijn voormalige schip met verbazing volgen, misschien wel met afschuw. Maar ik vraag me af of je iemand met zulke opvattingen wel moet uitnodigen voor spreekmogelijkheden in de reisbranche? Zij lijkt me trouwens schrander genoeg om in te gaan zien dat je beter kunt stoppen als je ondernemerschap schizofrene trekken gaat vertonen. Ik zou zeggen verkoop het mooie bedrijf voordat je klanten weglopen als ze bemerken dat je hun vakantiegedrag diep in je hart verafschuwt.

Dat het ook anders, beter kan blijkt wel uit de vele duurzame initiatieven in de branche. Recent trok Experience Travel alle aandacht met een mooi project. Daar zou Elske Doets aan mee moeten gaan doen en wat mij betreft de hele sector, of tenminste de aanbieders van verre reizen, die de diepste footprint veroorzaken. Hoe eensgezind en krachtig zou dat niet overkomen?

jan@lokhoff.nl

Author

5 Comments

  1. Elske Doets spoort totaal niet. Zij is de hypocrisie voorbij. Maar wat wil je als je een narcistische reis verkoper bent.

  2. Beste Jan, ik ga hier geen lans breken voor Elske Doets want soms denk ik ook ‘waar ben jij mee bezig?’. Maar ik ga wel proberen ‘de andere kant’ te belichten. Want ik denk dat Elske de spagaat verwoordt waar steeds meer ondernemers in onze branche in terecht komen. Aan de ene kant is het ons vak en ons brood en onze toekomst om die (vlieg-) reizen te verkopen, aan de andere kant zien we de planeet langzaamaan ten onder gaan. Waarbij ‘wij’ natuurlijk zeggen ‘ je moet niet bij ons zijn’. Net zoals de boeren, de bouwers, Shell en Tata Steel dat zeggen. Maar dan gebeurt er niets en dat is dus niet vol te houden.

    Dus wat dan wel? Binnen Europa moeten we zo snel mogelijk overstappen op treinvervoer. Ik heb hier al eerder een lans gebroken voor veel meer treinverkeer. Want mij betreft met nacht- en slaap-TGV’s waarbij heel Europa in een nachtje te bereizen is per trein. De ‘hoge-snelheid Orient Express’ met een mooi restauratie-rijtuig waar je onder het genot van een goede fles wijn en een goede maaltijd, Europa aan je voorbij ziet trekken. Om wakker te worden in Valencia, Malaga, Lissabon, Edinburgh, Zagreb, Oslo of ………Daarmee kunnen we veel verder komen dan die grens van 600-750 km die nu wordt aangehouden als grens voor niet-vliegen. Aangevuld met electrische huurauto’s op de bestemmingen.

    En voor buiten Europa? Meer SAF en lagere landingsrechten voor zuiniger – en stillere vliegtuigen en het fiscaal uitrangeren van de slurpers en herriemakers. Met een zelfde systeem als bij de BPM op auto’s: per jaar ga je meer betalen voor slurpers en herriemakers en dat geld wordt besteed aan het stimuleren van investeringen in energiezuiniger en stillere luchtvaart.

    En wat mij betreft wél een vliegtaks maar die dan ook wel besteed wordt aan het duurzamer maken van de luchtvaart en het steunen van experimenten met niet-fossiel-vliegen. En aan het bouwen van een betere toegankelijkheid van treinvervoer. Waar blijft de IATA van de treinen? Met een reserveringssysteem waarbij je alle treinen in Europa in een muisclick en een jaar van te voren kunt boeken? In Europees verband op te pakken zodat we de lasten met zijn allen dragen…….

    En tot die tijd is het met mixed-emotions dat ik dit mooie vak uitoefen. En probeer op andere vlakken zo duurzaam mogelijk te leven om mijn ecologische voetafdruk nog enigszins te beperken. Zou dat niet zijn wat Elske bedoeld heeft? Maar dan nogal ongelukkig geformuleerd……..

Write A Comment