Dat corona in Amerika alleen maar meer om zich heen slaat, helpt natuurlijk niet echt. Angstaanjagend dat het virus zo gedijt in een hoog ontwikkelde staat. De deur naar de USA blijft voorlopig nog wel op slot. Gelukkig zijn de rellen op Curaçao alweer bijna vergeten en kunnen we alleen maar hopen dat de strenge steunvoorwaarden van de Nederlandse regering straks geen nieuwe rellen uitlokken.

Intussen blijft angst voor vakantierisico’s in coronatijd alleen maar meer gezaaid worden. Je moet echt in de media met een lantaarntje zoeken om een positief bericht te vinden. Binnenlandse vakanties worden je als lezer en kijker opgedrongen. Zelfs het rotweer van afgelopen weken ontketent geen boekingsgolf naar de zon.

Reisagenten op verkenningstrip doen er juichend verslag van. ‘Het kan weer’ luidt de boodschap, maar ik vrees dat dat vooral wordt gezien als preken voor eigen parochie.

Ik zie de ‘terughaal garantie’ bij een corona uitbraak in veel advertenties en social media-uitingen prominent genoemd worden. Na Corendon lees ik de geruststellende boodschap bijvoorbeeld ook bij PrijsVrij en TravelStore. TUI doet het bij mijn weten niet. Ik zie gaan advertenties langs komen, maar ontvang TUI-mails als bange klant zonder mij over de streep te trekken door het accent te leggen op die USP van een pakketreis. Voor veel ontvangers doet de overvloedige informatie over corona het tegendeel.

Geld voor een branchecampagne is er nu zeker niet. Waarom dringt de ANVR er daarom als branchekoepel niet op aan, dat alle leden die garantie van de pakketreis in hun uitingen een opvallende plek geven? Als dat wordt gedaan met een ANVR logo erbij is er al sprake van een low key branchecampagne. Kleine moeite, kost geen cent en wie weet hoe effectief het resultaat zal zijn?

Calamiteitenfonds

Er is een prachtig alternatief. Als het Calamiteitenfonds verkondigt bij coronaproblemen te repatriëren, zou dat een enorm positief effect hebben, een branchecampagne waardig. Zelfs premier Rutte zou dat niet kunnen negeren in een van zijn persconferenties. Je zou kunnen zeggen: daar is het Calamiteitenfonds toch voor? Beperkende regeltjes kunnen toch veranderd worden? Van wie is dat eigenlijk?

Zolang de consument bang is op naar de zon te vliegen is er een giga probleem. Boekingen komen niet op gang. Een paar maanden geleden dacht elke reisondernemer nog aan de vooravond te staan van een supergoed boekingsjaar 2020. Records zouden gaan sneuvelen, meer klanten in het vooruitzicht dan ooit, ook door het wegvallen van Thomas Cook.

Nu is de wereld totaal veranderd. De hoop op snel herstel is vervlogen. Er breken barre tijden aan, 2020 wordt een overlevingsjaar. Faillissementen lijken onvermijdelijk, reisondernemers sluiten hun deuren, veel ketenreisbureaus worden weggesaneerd en er wordt gezocht naar mogelijkheden om samen te werken of te fuseren. De voorspelling is dat zo’n 30 procent van de medewerkers op straat komt te staan.

jan@lokhoff.nl

Author

Write A Comment