Niet alleen de reisbranche in Nederland wordt zwaar getroffen door de pandemie. DMC-agenten kennen uiteraard ook een zware tijd. In veel landen staan zij onder Nederlandse leiding. In de afgelopen jaren groeide hun rol door de opmars van dynamic packaging bij de reisretail. Het grote verschil met Nederlandse slachtoffers door corona is dat er in veel landen geen enkele steun is, zoals in Indonesië of Thailand. Al meer dan 7 maanden houden zij zich overeind zonder inkomsten en 0,0 steun van de overheid. Dat is een erg harde dobber.

Als klanten van hun Nederlandse partners vouchers willen verzilveren, dreigen zij in de problemen te komen. Op mijn verzoek schets een ervaren DMC-agent deze situatie in de hoop op (meer) begrip voor hun situatie. Hier volgt zijn open brief:

‘Sommigen hebben hun zaak meer dan 25 jaar, altijd succesvol geweest, veel crisissen vrijwel moeiteloos doorstaan en nu dit. Hun levenswerk waar ze zo hard voor hebben gewerkt staat onder druk. Niettemin kennen de meesten hun verantwoordelijkheden en halen ze alles uit de kast om samen op een goede manier uit deze crisis te komen. Begrip en medewerking zijn hierbij in veel gevallen noodzakelijk om door de crisis te komen.

Ook is het in bijna alle gevallen niet mogelijk dat een buitenlandse DMC in aanmerking komt voor een ANVR of SGR-lidmaatschap omdat men in het buitenland is gevestigd. Overigens wordt er hard aan gewerkt om hier oplossingen voor te vinden. Zij zijn nu dus genoodzaakt om zich op een eigen manier door deze crisis heen te slaan. Een aantal is weliswaar geen lid, maar vanwege veel klandizie uit de Nederlandse markt hebben ze hun richtlijnen hierop afgestemd hetgeen in principe een goede zaak is.

Zo volgen een aantal het voucherbeleid. Sommigen zelfs met meer flexibiliteit als bij het ANVR-voucher. Meestal hebben deze vouchers een ruime looptijd en zijn ze veelal geldig t/m 31 oktober 2021. En in sommige gevallen, op verzoek, nog langer geldig. Maar het tij keert en sommige agenten willen nu ineens geld terug, terwijl er voor een voucher is gekozen. Hier zijn duidelijke afspraken over gemaakt en is de bedrijfsstructuur erop aangepast om zodoende samen door de crisis heen te komen.

Als men dit in april of mei hadden gezegd was dat niet zo’n probleem geweest. Maar veelal kwamen de agenten zelf met het idee voor een voucher, zodat de klant bij hun zou blijven. Er was toen volop begrip van alle kanten en nu moet dat ineens anders. Dat kan het nogal lastig maken, kosten hebben maandenlang doorgedraaid en bijstellen kan grote gevolgen hebben. En vergeet niet dat ook DMC-agenten aanbetalingen hebben verricht en vliegtickets hebben geboekt. In veel gevallen kan men dit niet terugvorderen en wordt dit in een deposit geplaatst totdat diezelfde klant daar weer gebruik van gaat maken. Bij annulering hangt de DMC-agent dus voor dubbele kosten. Hij heeft betalingen verricht voor de klant welke bij definitieve annulering niet kunnen worden teruggevorderd. Het mes snijdt dus aan 2 kanten wanneer een DMC de totale reissom tot op de laatste cent zou moeten terugbetalen. De Consumentenbond liet zich hier al eerder over uit en vond het niet meer dan redelijk dat de klant in een aantal gevallen ook verantwoording heeft en zijn verlies dient te nemen.’

Tot slot nog een hartekreet: ‘Het is denk ik een goede zaak om het open te breken. Iedereen in NL schreeuwt “moord & brand” maar er is in elk geval wel steun. Zakenpartners in het buitenland genieten deze steun niet dus een goede uitleg kan wellicht op meer begrip rekenen. DMC’s hebben veelal een goede naam, stonden altijd 24 uur klaar om klanten te helpen zoals met tsunami en of andere rampen. Deze mensen werken met passie, hart en ziel voor de mooiste vakanties voor hun klanten. Kan toch niet zo zijn dat er nu geen begrip zou zijn voor hun situatie. ‘Samen moeten we het doen’, zei iemand meerdere malen…’

jan@lokhoff.nl

Author

1 Comment

  1. Ik begrijp dat Ernst-Otto het moeilijk heeft, aan de andere kant, zijn loonkosten liggen natuurlijk ook al jaren flink lager dan in West-Europa.

Write A Comment