Code rood voor massatoerisme?

Code rood voor massatoerisme?

Toeristische hotspots slibben dicht. Reisadvies straks gericht op drukte.

9 april 2018 Jan Lokhoff

Moet je je zorgen maken? Over te veel toeristen in de wereld waardoor populaire hotspots overvol raken? Dat luchthavens, steden en stranden dichtslibben, dat er quota ingesteld worden om het ergens rustig te houden? Dat de prijzen enorm stijging? Een doemscenario dus. Misschien komt er wel een code-systeem: groen voor stil, geel voor druk en rood voor een no-go.

 

’Kill’ omsingeld

Immense drukte verziekt het vakantieplezier. Eindeloos in de rij staan voor de skilift, geen plekje op het strand te vinden, of een ‘kill’ in de Masai Mara waar omheen 60 gealarmeerde safaribusjes een gunstige cameraplek zoeken; uitlaatstank en files tot een metertje van de wilde vreetpartij. Machu Picchu verliest veel van haar glans nu het door de drukte op een geënsceneerd pretpark van Spielberg lijkt. Wat veroorzaakt een cruisebezoek van een megaschip met tegen de 7.000 passagiers en 3.000 bemanningsleden aan een stadscentrum? Probeer in het seizoen de Eiffeltoren maar te beklimmen, rustig te flaneren op de Ramblas, in de spits een taxi te bemachtigen in Bangkok of vanuit een helikopter Manhattan te fotograferen. Alleen maar wachttijden van zomers Schipholformaat. Dichtbij huis: over de hoofden lopen in de Amsterdamse binnenstad of uren in de rij voor de Keukenhof.

 

Tussen de drollen

Toerisme kan nog groter leed veroorzaken: zwemmen tussen je eigen drollen… Jaren geleden overkwam dat je in het Thaise Pattaya nadat hotels jarenlang alle shit in zee loosden; je hoorde het in de buizen op het strand langs gieren. Dat ging door tot de wal het schip keerde en toeristen massaal wegbleven. Pattaya kreeg terecht spontaan code rood. Het sein ging pas weer op groen nadat er in de drukke badplaats deugdelijke riolering was aangelegd. Als de (lokale) overheid oplettend was geweest, had ze jaren voor die catastrofe kunnen zien hoe het bijvoorbeeld badplaatsen aan Spaanse costa’s in de sixties is vergaan.

 

Boracay dicht

Maar nog steeds moet de Thaise overheid populaire eilanden ‘sluiten’ omdat ze door wanbeleid de druk van toerisme niet aankunnen. Dictator Duterte van de Filippijnen haalde vorige week de wereldpers door het bounty eiland Boracay een half jaar op slot te gooien. De zee er omheen is verworden tot een soort beerput en overal op het eiland stinkt het een uur in de wind. Lekkere promotie voor de rest van het land, trouwens, maar dat terzijde.

 

Groen duurder?

De ernst van deze problematiek raakt natuurlijk ook de Nederlandse reisbranche. Belangrijk onderdeel van het reisadvies wordt straks rekening houden met overvolle bestemmingen. Dat gaat ongetwijfeld een grote rol spelen. Misschien wel kleurcodes in gidsen en op sites van touroperators. Worden code-groen vakanties een stuk duurder? Het zou zo maar kunnen. Forceren bestemmingen een spreiding van het bezoek door met quota overvolle pieken te doceren? Zeker niet ondenkbaar en eveneens prijsverhogend. Reden ook voor grote touroperators als TUI, Corendon en Thomas Cook om te investeren in eigen hotels op bestemmingen.

 

NBTC ter discussie

Te hopen is dat de regering daarop inspeelt door vakantiespreiding te regelen, waardoor flexibel op stillere tijden kan worden ingespeeld. Dat zou EU-prioriteit moeten zijn. Ik vrees echter dat alleen de Amsterdamse gemeenteraad met deze kwestie bezig is door Airbnb te verbieden. En uiteraard het NBTC dat door de drukte en alle daaraan verbonden consequenties nogal aan bestaansrecht inboet.

 

Invasie…

Het wordt nog veel erger, vrees ik, want hoeveel knelpunten ontstaan er niet als Chinezen en Indiërs massaal hun vakantie in het buitenland gaan vieren? Komen die naar Europa? Dan heb je het zomaar over een invasie van honderden miljoenen. Gelukkig is Schiphol dan al vol…

  • rob de laet

    We zijn door overbevolking, overconsumptie en teveel reizen de wereld aan het verpesten. Reizen betekent ook veel uitstoot aan broeikasgassen. Reizen is te goedkoop omdat de kosten van de overlast, de benodigde infrastructuur en de vervuiling niet in de prijs zitten. Om te beginnen zal vliegtuigbrandstof flink wereldwijd belast moeten worden, daarnaast moeten bestemmingen veel meer belasting gaan heffen op overnachtingen en dat geld gebruiken om hun steden leefbaar te houden. Grote monumenten zoals de Taj Mahal en Machu Picchu zullen met quota moeten gaan werken zodat niet de aantallen maar de beleving van de schoonheid van die plekken voorop staat. Reizen moet in het teken staan van een prachtige beleving en het gevoel van geluk en verwondering. Daar is een groot deel van het huidige toerisme niet op ingesteld. We moeten terug naar kleinschaligheid, kwaliteit en respect voor de prachtige plekken die onze planeet te bieden heeft.